Riding The Oscars Train

Ναι, δεν είμαι άτομο που, σε καμία περίπτωση, ασχολείται με τα Oscar predictions καιτέτοια. Αλλά η αλήθεια είναι ότι στο συναδελφικό (αλλά εντελώς διαφορετικού στυλ, όπως φαίνεται) blog Cine Academy, είναι. Γι' αυτό κι εγώ σας στέλνω εκεί, για να δείτε τα noms μέχρι τώρα, παρμένα κι εκεί από αλλού, namely από το Rope Of Silicon...

Ίσως είναι λίγο νωρίς ακόμα, αλλά φαντάζομαι η όλη μανία πάει 'όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα', κι αν έχετε το βίτσιο αυτό μπορείτε να πάτε εκεί να συζητήσετε τι και πώς. Το πότε μόνο ξέρουμε - 07/03/2010.

Silent Cinema Didn't Say "Whoah!"

Αυτό, απ' ό,τι διάβασα, είναι Ρουωσικό (εξ' ου και τα λαθάκια στις ατάκες, φαντάζομαι), τηλεοπτικό, και κοίτα να δεις τι άλλα πράγματα κάνουν αυτοί οι τυπάδες που εφηύραν το Σοβιετικό Μοντάζ... Είναι ο Charlie Chaplin, στο Matrix. Ένας συνδυασμός που, ομολογώ, ούτε το καμένο μυαλό μου δε θα έκανε υπό κανονικές συνθήκες (0 °C, 1 atm πίεση). Αλλά δουλεύει ο συνδυασμός, βρίσκω. Και το πάνε έξυπνα και ταιριαστά, θεωρώ. Καλή φάση γενικά, δηλαδή. Да.

Άμα Δεν Ξέρατε Τι Βλέπετε...

...μπορείτε να ακούσετε να λένε τον τίτλο. Βασικά, δεν είναι και τίποτα απίστευτο αυτό, πολλές ταινίες το κάνουν, και μάλιστα σε μία φάση στην εφηβεία μου θυμάμαι που ξεφωνίζαμε 'Τiiitle!' όταν γινόταν, σα βλαμμένα. Απλά, μου φάνηκε... ωραία καμένο που κάποιος κάθισε και ξεδιάλεξε τη φράση όπου λένε τον τίτλο σε αρκετές ταινίες ώστε να τα μοντάρει. Χεχ.

スーパー戦隊

Sūpā Sentai, βασικά. Σαν τον Zero Trooper-F, τον ήρωα που έφτιαξε ο Bryan Abrams εδώ. Το Zero Trooper-F είναι φτιαγμένο από μία ομάδα φοιτητών και αποφοίτων του University of Wisconsin-Madison στο Madison, Wisconsin. Της Αμερικής. Και προφανώς τα άτομα έχουν μία αγάπη για τα action films, την κωμωδία... και το Ιαπωνικό camp cinema. Θα διασκεδάσετε. Αλήθεια.

Να Πάει Στο Διάστημα

Ναι, εκεί λέει ο αγαπητός μου Wes Anderson ότι θέλει να γυρίσει την επόμενή του ταινία - εκτός αν κάνει απλά πλάκα. Δε θα μας χάλαγε, πάντως. Η ιδέα με ενθουσίασε εμένα, πάντως, ακόμα και απλά ως what-if. Α, και τον αγαπάω, και θέλω να βγει το Fantastic Mr. Fox, για την ώρα, γιατί κιόλας αγαπάω τον Roald Dahl, σαν πατέρα όμως, αφού με μεγάλωσε, κι όχι μητρικά, όπως τον Wes babe, αλλά ο Wes λέει τουλάχιστον στα σίγουρα εκεί ότι το επόμενό του project θα το κάνει μόνος του (το μωρόμ).

Heath's Final Final

Η αλήθεια είναι ότι συντηρώ το όλο "πέθανε ο Heath Ledger, τι τραγικό" hype, σα να μην έχει πεθάνει άλλος ηθοποιός στην ιστορία του σινεμά ή σα να μην έχει περάσει ο ένας χρόνος που πες ότι απαιτείται για να είναι παντελώς yesterday's news, για τον απλούστατο λόγο, σ' αυτή τη φάση, ότι περιμένω το Imaginarium of Doctor Parnassus σαν (/ ως) παιδί, και τον παίρνει κι αυτόν η μπάλα. Αλλά, ε, ευκαιρία να σας δείξω το video clip ενός κομματιού του rapper N’Fa, που το Reuters λέει ότι είναι το τελευταίο στο οποίο ο σχωρεμένος είχε complete creative control. Και το video clip αυτό, ναι, είναι για κομμάτι που δε μ' αρέσει, κυρίως επειδή δεν είναι στην κατηγορία "μουσική για τ' αυτιά μου", αλλά, 'ντάξει, έχει την απαραίτητη arty editing σχέση με τη μουσική που βλέπει κανείς σε καλά φοιτητικά projects και βρίσκω ότι έχει φάση.

Pumping The Pumpkin With Blood

Halloween should be awesomely gory. Κι αυτό μας αποδεικνύει εδώ ο Paul Solet (που ίσως να γνωρίζετε απ' το Sundance hype με το Grace). Εμένα μου ξύπνησε πραγματικά Halloween spirit, πάντως.

Μάθετε Να Μετράτε!

...από ταινίες. Αυτό το post είναι για έξυπνα παιδιά μόνο, που ξέρουν να μετράνε, ή δε φοβούνται να μάθουν. Γιατί, να ξέρετε, απολαμβάνει κανείς περισσότερο την ταινία άμα γνωρίζει το νόημα του περίεργου συμβόλου που βρίσκεται εκεί στον τίτλο, με βάση την ανώτερη επιστήμη... της αριθμητικής.

The Director's Process We All Know

Apparently, o Doug Liman μας αποκαλύπτει επισήμως... αυτό που όλοι ξέραμε, ή τουλάχιστον υποψιαζόμασταν, ότι το 'director's process' είναι... δικαιολογία για πολλά πράγματα, αν μη τι άλλο. Και τώρα, το μόνο που αλλάζει, πιστεύω, είναι ότι κάποιος το έχει πει κι 'επίσημα'. Οπότε, να ξέρετε από 'δω και πέρα: οι σκηνοθέτες είναι... άνθρωποι.

Terry And A Cockroach

Monty Python για 12χρονα, τα προσωπικά του filmmaking ζόρια (κλασσικά), ταινίες και τέτοια... Γενικά, μια κατσαρίδα να παίρνει συνέντευξη απ' τον Terry Gilliam, με αποκορύφωμα τον Doctor Parnassus, στο πρώτο επεισόδιο τέτοιων συνεντεύξεων.

Beyond What They Show You

Ναι, το έχετε δει πάμπολλες φορές, είμαι σίγουρη. Αλλά δε νομίζω να σκεφτήκατε ποτέ τι ένοιωσαν οι φίλοι του μετά - άκαρδοι. Εδώ είμαστε τώρα, να δούμε την αληθινή ιστορία πίσω απ' αυτά που βλέπουμε. Χα!

Grindhouse Culture

Πραγματικά όλα είναι σχετικά, όμως - είπαμε, είπε και κάτι που δεν έχει αμφισβητηθεί ακόμα ο Einstein. Το The Wrestler του Aronofsky, όπως θα περίμεναν... οι γονείς σας, ξερωγώ, να είναι μια τέτοια ταινία, όταν πρωτοάκουγαν γι' αυτή.

Ex Kay See Dee Knows

Απλά ποστάρω (sic) για να σας δώσω ένα link, επειδή, well, πρέπει. Mel out.

Don't Speak Ill Of My Wes!

Σας το δείχνω αυτό, απλά επειδή η βρώμα που σας έλεγα για το Wes Anderson ακόμα τρέχει, και με τη GeekFish, το National Coming Out Day (την προηγούμενη Κυριακή), αποφασίσαμε ότι και οι δύο είμαστε geeksexual, δηλαδή μας αρέσουν τα geeks, ανεξαρτήτως φύλου κλπ. It's that simple, και ο Wes μ' αρέσει και γι' αυτό ('μ' αυτόν τον τρόπο' δηλαδή στάνταρ γι' αυτό) κι αναφέρεται, εν μέρει και kinda-sorta, και σ' αυτό εδώ. Κι εδώ, άλλωστε, το geekhood του είναι προφανέστατο και απολαυστικότατο, και γουστάρω, και δικό μου blog είναι, ό,τι θέλω βάζω (και δεν παίζουν και βιντεάκια, really, αυτές τις μέρες, που να τα βρίσκω εγώ για να τα βάλω εδώ δλδ).

Not Simply Going For The Head

Αυτά, άλλωστε, είναι παιχνιδάκια για παιδιά, όταν μιλάμε για zombie movies. Το αρχέτυπο που εφευρέθηκε, πιστεύω, για να μας προσφέρει απολαυστικούς τρόπους να τα σκοτώνουμε (Σας έχω πει για τον τρόπο βασανισμού για zombies που εφήυρα; Απόλαυση...), μας έχει δώσει και τις πιο ωραίες βίαιες σκηνές στο σινεμά... Κι επειδή αυτόν τον καιρό κάνω κρα για να δω το Zombieland, με τον Woody Harrelson και όλα, σε μεγάλη οθόνη και με σωστή παρέα, να σας δείξω ένα link με τα 'Most Badass Ways to Kill a Zombie', επειδή πρέπει. Α, και με την ευκαιρία, για να μαθαίνετε...

Nothing Else Matters Όμως

Η τύπισα, με άμμο, τα ισοπέδωσε όλα. Ζωγραφίζει, και δεν το εννοώ (μόνο) κυριολεκτικά. Μας έκανε χώμα - ή άμμο, more like. Απλά δε μας εξήγησαν - animation το αποκαλούν επειδή εξελίσσεται η ζωγραφιά, in an animated way;

I am a game addict and I'm OK

Πρίν μερικά χρόνια κάποιος ρώτησε σε ένα forum αν τα video games μπορούσαν να θεωρηθούν a form of art. Αν και, οι περισσότεροι απάντησαν οτι, ακομα κι αν δεν είναι ακόμα, δεν βρίσκουν λόγο γιατι να μην μπορούν να γίνουν, για τους υπόλοιπους που, είτε δεν ήταν ενορατικοί πολύ ή για αυτούς που περιορίζουν τον όρο 'τέχνη' σε "Ο,τι εμάς μας αρέσει", το student video του Michael Highland δίνει την απάντηση.

Γιατί Τα Εφέ Μετράνε

Όχι, δεν το εννοώ αυτό (μόνο) με την έννοια 'μετράει αυτό' = 'είναι πολύ καλό αυτό'. Απλά, σας έχω εδώ το vid από το trailer του 2012, αλλά χωρίς τα εφέ. Γιατί disaster... matters. Αλλιώς... τι να πω... πολύς χαμός για το τίποτα.

Clearing The Wes Anderson Name

Τις προάλλες, είχε κυκλοφορήσει η βρώμα ότι ο Wes Anderson σκηνοθετούσε το Fantastic Mr. Fox μέσω email, δηλαδή μη όντας εκεί. Σας δείχνω, εδώ, το πώς actually σκηνοθετήθηκε η ταινία, επειδή, αν μη τι άλλο, αγαπάω stop-mo, και γιατί δε χρειαζόταν, και τεχνικά δε γινόταν altogether και νάθελε, να είναι συνέχεια και παντού εκεί ο τύπος, και άρα όσοι κακολογούν κόσμο που θαυμάζω είναι βλάκες. Α, και μ' αρέσει και στο vid αυτό που πετάνε ωραία ταιριαστές ατάκες του Mr. Fox (με φωνή Cool George).

Flying To Space

Το Sputnik 1 εκτοξεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1957. Να δούμε, τώρα, τι άλλο θα εκτοξευτεί το 2009, αν θ' αλλάξει τόσο τον κόσμο και τον τρόπο που τον βλέπουμε, κι αν θα είμαστε τόσο awe-struck λόγω αυτού. Da.